تا فردا ...
صبح زود از خواب پاشم، تلویزیون را روشن کنم
و صبحم رو با این سرود انقلابی شروع کنم :
هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید....
همش نگام به ساعته تا زودتر ساعت راهپیمایی شروع بشه و باخانواده بریم برای راهپیمایی
نمی دونم چرا انقدر شوق دارم
هم سن و سالام شاید حرفمو خوب بفهمند
دوستدارم برم بین جمعیت و شعار بدم
22بهمن ماه یوم الله یوم الله...
احساس غرور می کنم
دوست دارم فریاد بزنم
آهای اهالی زمین
آهای آمریکاییا
آهای اسرائیلیا
اینجا ایرانه
اینام مردمن
همه اومدن تا سالگرد پیروزی انقلاب رو جشن بگیرن
کجان اونا که می گن این مردم انقلابشون رو دوست ندارن
کجان؟
احساس دین می کنم
... اگر کربلا نبودم تا امام حسین را یاری کنم...
دوست دارم حالا که نبودم تا اون زمان امامم رایاری کنم
دراین مقطع زمانی که تمام بندگان زر و زوردست دردست هم دادندتااین نهضت
و انقلاب حسینی رابه چالش بکشندباحضورخودر تمام صحنه هاازوارث ومدافع
نهضت حسین یعنی انقلاب خمینی دفاع کنم
حالا بیام از انقلابم دفاع کنم، از رهبرم حمایت کنم
بگم لبیک یا خامنه ای
جمله ای که شاید آرزوی شهدا باشد که در میان این جمعیت بودند و با من فریاد میزدند.
و از ثمره خونشان دفاع می کردند و به آن افتخار می کردن
یقینا هم همین طور است، آنها هم با من و تو شعار می دهند
اگر لحظه ای سکوت کنی و خوب گوش بدی.............. صدایشان را می شنوی
قطعا این روز دل امام و شهدا شاده
نه تنها دل امام و شهدا، دل امام زمان هم شاده
همیشه 22 بهمن برام یه خاطره خوب بوده
امسال می خام بهترین خاطره ام باشه
به همراه شما....

بسيج لشكرمخلص خداست.معماركبيرانقلاب حضرت امام خميني رحمه الله عليه
">

